![Teatr Montownia [logotyp]](template/design_img/logotype.gif)
archiwum
z nami tworzą...
MUZYKA
Olena Leonenko
Pieśniarka i kompozytorka, urodziła się w Kijowie. Jak sama mówi, jest i Ukrainką, i Rosjanką, i Polką. Przez wiele lat tańczyła w pantomimie, pracowała w cyrku, grała w filmach. Od 1990 roku mieszka i pracuje w Polsce, gdzie przyjechała na zaproszenie Teatru Węgajty. Jest autorką opracowań muzycznych do ponad dwudziestu spektakli teatralnych realizowanych na najważniejszych scenach w Polsce. Współpracowała m.in. z Krystianem Lupą, Krzysztofem Walkowskim, Agnieszką Glińską, Zbigniewem Zapasiewiczem, Willem Pomerantzem i Maciejem Dejczerem. W swym repertuarze ma ponad 500 ludowych pieśni ukraińskich i rosyjskich.
Napisała muzykę do spektaklu „Testosteron” Teatru Montownia.
Krzesimir Dębski
Kompozytor, skrzypek jazzowy i dyrygent, aranżer i producent muzyczny. Urodził się 26 października 1953 r. w Wałbrzychu. Studiował kompozycję w Poznańskiej Akademii Muzycznej u Andrzeja Koszewskiego oraz dyrygenturę u Witolda Krzemieńskiego. Po studiach, od 1980, jako lider zespołu jazzowego String Connection, koncertował w Europie, Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Znalazł się wśród dziesięciu najwybitniejszych skrzypków jazzowych na świecie, wybranych przez prestiżowe amerykańskie pismo "Down Beat".
Od 1986 roku ograniczył działalność koncertową, poświęcając się twórczości kompozytorskiej. Krzesimir Dębski jest kojarzony przede wszystkim z muzyką filmową. Ostatnio pisał muzykę do ekranizacji wielkich dzieł polskiej literatury, a komponuje również dla wytwórni w Hollywood. Jest autorem muzyki do ponad 50 filmów fabularnych i dokumentalnych, m.in.: „Kingsajz”, „Ogniem i mieczem”, „W pustyni i w puszczy”, a także do kilkunastu seriali telewizyjnych („Złotopolscy”, „Na dobre i na złe”, „Na Wspólnej”).
Tworzy także muzykę teatralną (ponad 40 premier) i eksperymentalną. Współpracował z takimi reżyserami jak Waldemar Śmigasiewicz, Jarosław Kilian, Jerzy Jarocki. W 1991 roku podjął również działalność dyrygencką, a jego dyskografia jako dyrygenta obejmuje już kilkanaście tytułów. Nagrał ponad 20 płyt ze swoimi kompozycjami dla wielu prestiżowych wytwórni płytowych.
Dla Teatru Montownia skomponował muzykę do spektakli W. Śmiagsiewicza: „Śleboda” oraz „Wspólny pokój”.
Zygmunt Konieczny
Kompozytor muzyki teatralnej i filmowej, twórca piosenki literackiej. Urodził się 3 stycznia 1937 r. w Krakowie i z tym miastem związany jest do dziś.
Studiował w krakowskiej Akademii Muzycznej na wydziale kompozycji. Jeszcze podczas studiów, w 1959 roku zadebiutował w słynnym kabarecie literackim Piwnica pod Baranami żartobliwą piosenką „Ballada o ogonie” do słów Tadeusza Kubiaka. Przez kilka lat był jego jedynym, profesjonalnym kompozytorem. Stworzył oryginalny styl piosenki, w której muzyka interpretuje poetycki tekst, wydobywa znaczenia. Tworzył muzykę do tekstów wybitnych poetów polskich i obcych, z których interpretacji najbardziej znana jest Ewa Demarczyk.
Zygmunt Konieczny od początku swej drogi twórczej współpracuje z teatrem. Niemal równocześnie z kabaretem zadebiutował w teatrze muzyką do sztuki Artura Millera „Widok z mostu” w reż. Jerzego Grzegorzewskeigo. Napisał muzykę do bardzo wielu spektakli. Do najgłośniejszych należą: "Sen nocy letniej", "Dziady", "Wyzwolenie" w reż. Konrada Swinarskiego, "Biesy", "Noc listopadowa", "Dybuk", "Klątwa" w reż. Andrzeja Wajdy, "Wiśniowy sad", "Portret", "Mewa" w reż. Jerzego Jarockiego, "Do piachu", "Affabulazione" w reż. Tadeusza Łomnickiego, "Mistrz i Małgorzata", "Wniebowstąpienie" w reż. Jana Englerta. Jego muzyka zawsze stanowi integralną część przedstawienia, współtworzy inscenizację teatralną, a niekiedy odgrywa wręcz dominującą rolę. Czy to będzie muzyka czysto instrumentalna, czy wokalno - instrumentalana, czy też wokalna, jest kluczem do zdarzeń bądź do psychologii postaci.
Zygmunt Konieczny jest również twórcą muzyki do ponad stu filmów fabularnych, telewizyjnych i krótkometrażowych.
Laureat licznych nagród polskich i międzynarodowych.
Napisał muzykę do spektaklu „Wojna na trzecim piętrze” Teatru Montownia.
Kormorany
Zespół tworzą obecnie: Jacek Fedorowicz, Krzysztof Konieczny, Piotr Jankowski i Artur Krawczyk. Legenda wrocławskiego undergroundu, w latach 80. byli jedną z najciekawszych polskich grup poindustrialnych. Grali niezwykłą, psychodeliczną muzykę w nietypowych miejscach: na dworcach, w wieżach ciśnień, starych fabrykach.
Uczestniczyli w akcjach Pomarańczowej Alternatywy, współpracowali z plastykami z grupy Luxus i niezależną grupą teatralną Klinika Lalek. Tym, co wyróżniało kapelę, była spontaniczność i niekomercyjność oraz teatralny charakter ich koncertów, z odpowiednia scenografią i dramaturgią.
Uczestniczyli w akcjach Pomarańczowej Alternatywy, współpracowali z plastykami z grupy Luxus i niezależną grupą teatralną Klinika Lalek. Tym, co wyróżniało kapelę, była spontaniczność i niekomercyjność oraz teatralny charakter ich koncertów, z odpowiednia scenografią i dramaturgią.
Ich teatralna przygoda rozpoczęła się na dobre na początku lat 90., kiedy nawiązał z nimi współpracę reżyser Piotr Cieplak. Usłyszał ich pierwszy raz podczas pielgrzymki. Zadebiutowali w jego wrocławskim spektaklu „Historyja o chwalebnym zmartwychwstaniu”. Razem z Piotrem Cieplakiem zrobili kilkanaście premier, zagrali kilkaset spektakli. Pracowali głównie w teatrach warszawskich: Dramatycznym, Rozmaitościach, Powszechnym, Montownia, ale grali również w Teatrze Modrzejewskiej w Legnicy czy Teatrze Telewizji. W większości sztuk występują na scenie razem z aktorami, grając na żywo. Zespół był wielokrotnie wymieniany jako autorzy najlepszych kompozycji teatralnych w corocznych rankingach miesięcznika „Teatr”. Warto przy tym wspomnieć, że z tradycji składu wyrosło m.in. obsypywane nagrodami Karbido.
Zagrali dla Teatru Montownia w spektaklach Piotra Cieplaka „Historia o raju utraconym” oraz „Historia o narodzeniu pana Jezusa na Dworcu Centralnym” oraz przedstawieniach „O mój tato…” i „McQichote” (wówczas Kormorany w składzie: Paweł Czepułkowski, Jacek Fedorowicz, Michał Litwiniec).
Cezary Kosiński
Aktor teatralny i filmowy. Urodził się 8 kwietnia 1973 r. w Bielsku Podlaskim.
Jest absolwentem wydziału aktorskiego PWST w Warszawie, który ukończył w 1996 r. Studiował na tym samym roku wraz z aktorami Teatru Montownia.
Po szkole trafił do Teatru Dramatycznego, gdzie w sezonie 1996/1997 zagrał niewielkie role w spektaklach Piotra Cieślaka i Andrzeja Domalika.
W 1997 roku rozpoczął współpracę z Teatrem Rozmaitości i Grzegorzem Jarzyną, który powierzył mu rolę Sydneya Price'a w swoim głośnym przedstawieniu „Bzik tropikalny” wg Witkacego. Tę rolę, która przyniosła mu nagrodę na Konfrontacjach Teatralnych "Klasyka polska" w Opolu, aktor uważa za swój prawdziwy debiut. Od sezonu 97/98 stał się częścią zespołu TR Warszawa, pracuje tam do dziś. Zagrał ważne role w spektaklach Grzegorza Jarzyny – „Magnetyzmie serca”, „Księciu Myszkinie”, „Macbeth:2007”, można go też zobaczyć w „Bash” oraz „Giovannim”. Wystąpił również w „Hamlecie” Krzysztofa Warlikowskiego oraz „Historii o Miłosiernej czyli testamencie psa” i „Skórze węża” w reż. Piotra Cieplaka.Grał gościnnie w Starym Teatrze w Krakowie, w spektaklu Horsta Leszczuka „Iwona, ksieżniczka Burgunda”. Ma na swoim koncie sporo ról w Teatrze Telewizji.
W 1997 roku rozpoczął współpracę z Teatrem Rozmaitości i Grzegorzem Jarzyną, który powierzył mu rolę Sydneya Price'a w swoim głośnym przedstawieniu „Bzik tropikalny” wg Witkacego. Tę rolę, która przyniosła mu nagrodę na Konfrontacjach Teatralnych "Klasyka polska" w Opolu, aktor uważa za swój prawdziwy debiut. Od sezonu 97/98 stał się częścią zespołu TR Warszawa, pracuje tam do dziś. Zagrał ważne role w spektaklach Grzegorza Jarzyny – „Magnetyzmie serca”, „Księciu Myszkinie”, „Macbeth:2007”, można go też zobaczyć w „Bash” oraz „Giovannim”. Wystąpił również w „Hamlecie” Krzysztofa Warlikowskiego oraz „Historii o Miłosiernej czyli testamencie psa” i „Skórze węża” w reż. Piotra Cieplaka.Grał gościnnie w Starym Teatrze w Krakowie, w spektaklu Horsta Leszczuka „Iwona, ksieżniczka Burgunda”. Ma na swoim koncie sporo ról w Teatrze Telewizji.
Cezary Kosiński jest również cenionym aktorem filmowym. Wystąpił m.in. w serialu telewizyjnym „Sława i chwała” Kazimierza Kutza, głośnym filmie „Dług” Krzysztofa Krauze, „Ciele” Tomasza Koneckiego i Andrzeja Saramonowicza, „Panu Tadeuszu” Andrzeja Wajdy i oskarowym „Pianiście”Romana Polańskiego. Ostatnio można go było zobaczyć w filmowej wersji „Testosteronu” A. Saramonowicza. Szerszej widowni znany jest również z roli w serialu telewizyjnym „Na dobre i na złe”.
Z Montowniakami współpracował, występując w bardzo nietypowej jak na aktora roli – napisał muzykę do ich spektaklu „Szelmostwa Skapena”.
Z Montowniakami współpracował, występując w bardzo nietypowej jak na aktora roli – napisał muzykę do ich spektaklu „Szelmostwa Skapena”.
Jan Duszyński
Kompozytor, urodził się 26 kwietnia 1976 r. w Warszawie.
Studia kompozytorskie odbył pod kierunkiem Stanisława Moryty w Akademii Muzycznej w Warszawie, które ukończył z wyróżnieniem. Swoje umiejętności w zakresie kompozycji pogłębiał podczas dwuletnich letnich studiów w Juilliard School of Music w Nowym Jorku w klasie Christophera Rouse'a.
W 2002 roku jego utwór „Odległe miejsce” na tenor solo i kwartet smyczkowy zdobył II nagrodę podczas Konkursu Kompozytorskiego im. Adama Didura w Sanoku. W 2003 roku został stypendystą Fundacji Kościuszkowskiej, a także otrzymał stypendium Witolda Lutosławskiego.
Jan Duszyński komponuje również muzykę teatralną i filmową. Współpracuje w Warszawie z Teatrem Narodowym, Teatrem Rozmaitości, Teatrem Dramatycznym i Teatrem Współczesnym.
Studia kompozytorskie odbył pod kierunkiem Stanisława Moryty w Akademii Muzycznej w Warszawie, które ukończył z wyróżnieniem. Swoje umiejętności w zakresie kompozycji pogłębiał podczas dwuletnich letnich studiów w Juilliard School of Music w Nowym Jorku w klasie Christophera Rouse'a.
W 2002 roku jego utwór „Odległe miejsce” na tenor solo i kwartet smyczkowy zdobył II nagrodę podczas Konkursu Kompozytorskiego im. Adama Didura w Sanoku. W 2003 roku został stypendystą Fundacji Kościuszkowskiej, a także otrzymał stypendium Witolda Lutosławskiego.
Jan Duszyński komponuje również muzykę teatralną i filmową. Współpracuje w Warszawie z Teatrem Narodowym, Teatrem Rozmaitości, Teatrem Dramatycznym i Teatrem Współczesnym.
Skomponował muzykę do najnowszego spektaklu Teatru Montownia – „Kamienie w kieszeniach”.
Hadrian Tabęcki
Kompozytor, pianista i aranżer. Urodził się 20 stycznia 1975 r. w Warszawie.
Studiował w klasie kompozycji profesora Stanisława Moryto w Akademii Muzycznej w Warszawie.
Studiował w klasie kompozycji profesora Stanisława Moryto w Akademii Muzycznej w Warszawie.
Zadebiutował jako kompozytor w 1993 roku na scenie Teatru Dramatycznego w Warszawie spektaklem muzycznym „Śpieszmy się kochać ludzi”.
Skomponował muzykę do spektakli i filmów w reżyserii Janusza Kijowskiego („Kameleon”, „Piękny widok”, „Piękna Pani Seidenman”, „Czarownice z Salem”) oraz m.in do przedstawień „Romeo i Julia” z Teatru im. St. Jaracza w Olsztynnie, „Blue room” z Teatru Polskiego w Bielsku-Białej, „Szwagierki” Teatru Rozrywki w Chorzowie, „Spoze” Teatro Kismet z Włoszech, „Mamy świętego Mikołaja” i „Lis Przechera” Białostockiego Teatru Lalek.
Tworzy muzykę do tekstów Wojciecha Młynarskiego, Wisławy Szymborskiej, Jana Twardowskiego, Jacka Bończyka, Adama Nowaka, Krzysztofa Feusette i Romana Kołakowskiego.
Był wieloletnim kierownikiem muzycznym Konkursu Interpretacji Piosenki Aktorskiej na Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu. Jest założycielem Stowarzyszenia „Muzyka Bez Granic”.
Jako pianista współtworzy zespoły Kameleon i Tangata Quintet, który specjalizuje się w interpretacjach muzycznych tanga argentyńskiego. Stale też współpracuje z Michałem Bajorem. Nagrywa dla rozgłośni radiowych i telewizyjnych (Program III Polskiego Radia, Polskie Radio Kraków, Program 1 i 2 TVP, RTL7).
Jako pianista współtworzy zespoły Kameleon i Tangata Quintet, który specjalizuje się w interpretacjach muzycznych tanga argentyńskiego. Stale też współpracuje z Michałem Bajorem. Nagrywa dla rozgłośni radiowych i telewizyjnych (Program III Polskiego Radia, Polskie Radio Kraków, Program 1 i 2 TVP, RTL7).
Napisał muzykę do spektaklu „Smutna królewna” Teatru Montownia.
GRAFIKA
Piotr Garlicki vel „Garlik”
Dyżurny grafik Teatru Montownia. Urodził się w lipcu trzydzieści osiem lat temu. Studiował w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych na Wydziale Grafiki, dyplom uzyskał w pracowni plakatu prof. Macieja Urbańca. Z uczelnią jest związany do tej pory – jako doktor habilitowany prowadzi zajęcia na Wydziale Grafiki.
Oprócz plakatów, zajmuje się projektowaniem znaków firmowych, opracowniem graficznym albumów, katalogów itp. Jest autorem kilkanastu krótkich filmów animowanych stworzonych na potrzeby Telewizji Edukacyjnej w TVP. Był też dyrektorem artystycznym agencji reklamowej „Goldfinger”, gdzie zaprojetował ponad 30 okładek do płyt takich artystów jak: Tadeusz Nalepa, Robert Gawliński, De Mono, T.Love czy Varius Manx. Obecnie jest dyrektorem kreatywnym w agencji „CAM Media”, gdzie zajmuje się m.in. projektowaniem niestandardowych kampanii reklamowych.
Jego plakaty prezentowane są od wielu lat na Międzynarodowym Bienalle Plakatu w Warszawie, Bienalle Plakatu Polskiego w Katowicach oraz podczas Salonu Plakatu Polskiego w Wilanowie. Tam też pokazywane były w ubiegłym roku plakaty do spektakli „Lovv” i „Wojna na trzecim piętrze”. Prace Garlickiego można zobaczyć również podczas prestiżowych festiwali za granicą – w Moskwie, Brnie, Sarajewie, Harkowie na Ukrainie, we Francji i w Chinach.
Od 2006 r. Piotr Garlicki prowadzi opiekę artystyczną i wykonuje projekty graficzne dla Teatru Montownia. Plakaty jego autorstwa, zarówno te istniejace, jak i te pozostałe tylko w fazie projektu, można obejrzeć na naszej stronie (notabene również przez niego zaprojektowanej).
Oprócz plakatów, zajmuje się projektowaniem znaków firmowych, opracowniem graficznym albumów, katalogów itp. Jest autorem kilkanastu krótkich filmów animowanych stworzonych na potrzeby Telewizji Edukacyjnej w TVP. Był też dyrektorem artystycznym agencji reklamowej „Goldfinger”, gdzie zaprojetował ponad 30 okładek do płyt takich artystów jak: Tadeusz Nalepa, Robert Gawliński, De Mono, T.Love czy Varius Manx. Obecnie jest dyrektorem kreatywnym w agencji „CAM Media”, gdzie zajmuje się m.in. projektowaniem niestandardowych kampanii reklamowych.
Jego plakaty prezentowane są od wielu lat na Międzynarodowym Bienalle Plakatu w Warszawie, Bienalle Plakatu Polskiego w Katowicach oraz podczas Salonu Plakatu Polskiego w Wilanowie. Tam też pokazywane były w ubiegłym roku plakaty do spektakli „Lovv” i „Wojna na trzecim piętrze”. Prace Garlickiego można zobaczyć również podczas prestiżowych festiwali za granicą – w Moskwie, Brnie, Sarajewie, Harkowie na Ukrainie, we Francji i w Chinach.
Od 2006 r. Piotr Garlicki prowadzi opiekę artystyczną i wykonuje projekty graficzne dla Teatru Montownia. Plakaty jego autorstwa, zarówno te istniejace, jak i te pozostałe tylko w fazie projektu, można obejrzeć na naszej stronie (notabene również przez niego zaprojektowanej).
Marek Twardowski („Kreska”)
Rocznik 1973. Grafik, projektant, zajmuje się zarówno projektami komercyjnymi, mi.in. dla międzynarodowych klientów (LIPTON, CANAL+, WHISKAS, PHILIPS, BECKERS), jak i projektami niekomercyjnymi (np. Polska Akcja Humanitarna).
Pierwszy projekt dla Teatru Montownia powstał w 2000 roku, był to plakat do spektaklu „Mc Kichot”.
Twardowski jest również autorem plakatów do „Testosteronu”, „Smutnej królewny”, „The Party” oraz „Peer Gynta”.
Dla Teatru Montownia zaprojektował również logo, katalog informacyjny o 5-leciu teatru, oraz programy do „Testosteronu” i „Peer Gynta”.
SCENOGRAFIA I KOSTIUMY
Zofia de Ines
Scenografka teatralna, operowa, baletowa, filmowa i telewizyjna. Urodziła się 15 maja 1948 r. w Rybniku.
Ukończyła Wydział Architektury Politechniki i Studium Scenografii w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Zadebiutowała w 1975 roku projektem kostiumów do sztuki Tadeusza Różewicza "Białe małżeństwo" w reż. Kazimierza Brauna we Wrocławskim Teatrze Współczesnym. Odtąd stała się u nas jednym z najbardziej wziętych scenografów teatralnych, zapraszana przez najwybitniejszych polskich reżyserów i najbardziej znane teatry.
Pracowała m.in. z takimi reżyserami, jak: Henryk Baranowski, Kazimierz Braun, Adam Hanuszkiewicz, Jerzy Jarocki, Maciej Prus, Marek Weiss-Grzesiński i Krzysztof Zaleski, projektując scenografię do bardzo różnorodnego repertuaru: od Szekspira aż po Geneta i Różewicza. Tworzyła oprawę plastyczną spektakli Henryka Tomaszewskiego we Wrocławskim Teatrze Pantomimy. Ma w swoim dorobku ponad sto różnych realizacji w kraju i za granicą. Jej indywidualne wystawy projektów scenograficznych prezentowane były m.in. w Paryżu i Darmstadcie.
Fascynuje ją architektura, często inspiracje do swoich prac teatralnych czerpie z architektonicznych rozwiązań stosowanych w kościołach. Interesuje się również modą, dawną i współczesną. Stroje aktorów i dekoracje potrafi traktować w sposób synkretyczny, łącząc w nich różne estetyki. Odznacza się niezwykłą fantazją w kreowaniu kostiumem postaci scenicznych.
W Teatrze Montownia zaprojektowała kostiumy do spektakli „O mój tato… „ oraz „Smutna królewna” i „Wojna na trzecim piętrze”.
Ukończyła Wydział Architektury Politechniki i Studium Scenografii w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Zadebiutowała w 1975 roku projektem kostiumów do sztuki Tadeusza Różewicza "Białe małżeństwo" w reż. Kazimierza Brauna we Wrocławskim Teatrze Współczesnym. Odtąd stała się u nas jednym z najbardziej wziętych scenografów teatralnych, zapraszana przez najwybitniejszych polskich reżyserów i najbardziej znane teatry.
Pracowała m.in. z takimi reżyserami, jak: Henryk Baranowski, Kazimierz Braun, Adam Hanuszkiewicz, Jerzy Jarocki, Maciej Prus, Marek Weiss-Grzesiński i Krzysztof Zaleski, projektując scenografię do bardzo różnorodnego repertuaru: od Szekspira aż po Geneta i Różewicza. Tworzyła oprawę plastyczną spektakli Henryka Tomaszewskiego we Wrocławskim Teatrze Pantomimy. Ma w swoim dorobku ponad sto różnych realizacji w kraju i za granicą. Jej indywidualne wystawy projektów scenograficznych prezentowane były m.in. w Paryżu i Darmstadcie.
Fascynuje ją architektura, często inspiracje do swoich prac teatralnych czerpie z architektonicznych rozwiązań stosowanych w kościołach. Interesuje się również modą, dawną i współczesną. Stroje aktorów i dekoracje potrafi traktować w sposób synkretyczny, łącząc w nich różne estetyki. Odznacza się niezwykłą fantazją w kreowaniu kostiumem postaci scenicznych.
W Teatrze Montownia zaprojektowała kostiumy do spektakli „O mój tato… „ oraz „Smutna królewna” i „Wojna na trzecim piętrze”.
